~Hello

Witaj. Kim jestem? Nikim ważnym. Po prostu nastoletnią dziewczyną, która powoli i niechętnie wchodzi w dorosłe życie pełne rozterek, problemów i niepewności. Do założenia tego bloga skłoniła mnie właśnie wielka ilość myśli na ten temat, a także pragnienie wypowiedzenia się komuś anonimowo. Tak się stało, że tym kimś stałeś się właśnie ty. Albowiem pisanie pamiętników w te czasy, inspirowane różnymi nowościami technologicznymi nie jest popularne, postanowiłam zapisać wszystkie swoje polemiki w wersji internetowej będąc pewna, iż nigdzie nie znikną ani nie spalą się przy ewentualnym pożarze. Tak więc rozpoczynam ten internetowy dziennik, w którym będę się obszernie ( mam nadzieję) wypowiadała, a także dzieliła się tym, co jest dla mnie ważne.

Dzisiaj, o dziwo doszłam do wniosku, że czasami ludzie, którzy są niewiele starsi ode mnie wiekowo, wydają się mi wręcz zadziwiająco dorosłymi. Wciąż jeszcze nie przerosłam to dziecko, któremu wygląda, iż dwadzieścia parę lat to DUŻO. Chociaż sama nieubłagalnie zbliżam się do tego wieku, nie wyobrażam siebie obcującej na równi z tymi osobami. Może jestem dziwna, ale teraz myślę, iż mogę mieć przyjaciół, którzy mają po 25 lat i to będzie się uważało za normalną rzecz. Facet, który ma 30 lat, będzie mógł spojrzeć na mnie jak na kobietę, a nie na jak dziecko, którym byłam jeszcze kilka lat temu, a którym czuję się dotychczas. Możliwie dla niektórych takie rzeczy są normą, lecz nie dla mnie.

Takim, wręcz dziwnym zeznaniem kończę pierwszy post na tym blogu. Mam nadzieję, że nie znudziłam cię do śmierci i że możliwie tu powrócisz, a jeżeli nie, to nic strasznego, bo przede wszystkim prowadzę tego bloga dla siebie)).

~Bye